Dropsy Józef Juliusz (1809–1876), lekarz. Pochodził z rodziny angielskiej rz.-kat., piszącej się Dropsey. Ur. w Krakowie 13 I z ojca Alberta (zm. 1809) i matki Józefy z domu Tomson (zm. 1814). Straciwszy wcześnie rodziców, spolszczył się i nazywał krakowianinem. W Krakowie kończył szkoły i rozpoczął studia uniwersyteckie na Wydziale Lekarskim, które przerwał w r. 1831, udając się do Warszawy, gdzie wstąpił do 9 p. p. Samuela Różyckiego. Jako podporucznik brał udział w bitwie pod Wielkim Dębem i w wyprawie do Puszczy Białowieskiej. Po upadku powstania kończył uniwersytet w Krakowie, potem kształcił się w Wiedniu i w Berlinie, gdzie (1838) otrzymał stopień dra med. i chir., potwierdzony następnie w Akademii medyko-chir. w Moskwie. Osiadł w Zasławiu jako lekarz domowy Romana ks. Sanguszki, oddając się zarazem rozległej praktyce lekarskiej. Pewnego rozgłosu nabrała wówczas wynaleziona przez niego nowa metoda stosowania elektryczności do celów leczniczych. Była to epoka, w której elektroterapia, stworzona i opracowana przez lekarza francuskiego Duchenne, czyniła coraz większe postępy i wzbudzała w świecie lekarskim rosnące zainteresowanie, co sprzyjało powstawaniu nowych pomysłów. Metoda D-go opisana najpierw po francusku (Électrothérapie ou application médicale pratique de l’Électricité basée sur de nouveaux procédés, Paris 1857), a następnie po polsku (Elektryczność i magnes w stanie zdrowia i choroby człowieka, Petersburg 1860) nie wytrzymała jednak ścisłej krytyki naukowej. Nadzieje uczynienia z niej uniwersalnej metody leczniczej, a nawet rozpoznawczej, okazały się złudne. Ze śmiercią autora rzecz poszła w zapomnienie. D. pozostawił pamiętniki z czasów Rzplitej krakowskiej, powstania listopadowego i pobytu za granicą, częściowo druk. w »Bibl. Warsz.« (1914). Zmarł 6 II w Gnojnicy na Wołyniu, pochowany w Zasławiu.

Kośmiński; Enc. Org.; Estr. I.; »Przyroda i Przemysł« 1857, nr 48 i 49 (artykuł J. Majera); Rocznik Tow. Nauk. Krak. XXVI, 1859 (J. Majer, Sprawozdanie komisji wyznaczonej z T. N. Kr. celem sprawdzenia doświadczeń dra Dropsego we względzie jego sposobu użycia elektr. w zastosowaniu lekarskim); »Czas« 1876, 58; Dropsy J., Wspomnienia z czasów Rzplitej Kr., W. 1914; Karwicki J., Wspomnienia o Sławucie »Kłosy« 1881, nr 831; Roman Sanguszko, W. 1927, 199; Pamiętnik i koresp. w posiad. córki D-go, Marii Skalmirowskiej; Listy do R. Sanguszki w Arch. sławuckim; Uwagi pisemne dra K. Spetta (1945).

Henryk Mościcki i Witold Ziembicki